Σας καλωσορίζω και εγώ από την δικιά μου πλευρά στην νέα προσπάθεια λίγο διαφορετικά από ότι θα γράφω αλλά με έπιασε ένα μεράκι τώρα τελευταία και ήθελα να τα γράψω.Από αύριο θα υπάρχει άλλη μορφή πιο σατυρική με εικόνες, σχόλια πιο ανθρώπινη, αλλά είπαμε κάποιες φορές μας πιάνει και εμάς..υπομονή σήμερα και από την επόμενη τα σπουδαία...
Χωρίς αμφιβολία, η Ελλάδα είναι μια πολύ ξεχωριστή περίπτωση κράτους. Γι αρχή σε επίπεδο πολιτικής διακυβέρνησης, ακόμα δεν έχει κατασταλάξει η κατάσταση. Από ίδρυσης του νεότερου ελληνικού κράτους δεν υπάρχει συνεχής 50ετία με το ίδιο πολίτευμα. Εναλλάχθηκαν μονάρχες, πρωθυπουργοί, δικτάτορες κ πάλι από την αρχή σε μια φάση 20-25 ετών. Καποδίστριας, Όθωνας, Μακρυγιάννης, Βενιζέλος, Πάγκαλος, Μεταξάς, Παπάγος, Παπανδρέου,Σαμαράς,Καραμανλής είναι λίγα από τα ονόματα που επιβεβαιώνουν αυτήν την άποψη. Η άποψη αυτήν είναι γιατί επί 3,5 αιώνες κατοχή σε συνδυασμό με τις συνεχείς ανακατατάξεις στο εσωτερικό πολιτικό πεδίο οδήγησαν τον κόσμο σε μια διαχρονική έλλειψη εμπιστοσύνης στους όποιους κυβερνώντες και σε μια από συνήθειας άρνηση ”συμόρφωσης προς τας υποδείξεις”.Βέβαια ειδικότερα για την Ελλάδα αποτελεί σημαντικό παράγοντα η διαχρονική ύπαρξη μιας γειτονικής απειλής ή “απειλής”, της Τουρκίας. Κανένα άλλο κράτος της Ευρώπης δεν έχει μια ανάλογη ιστορικά σχέση σαν αυτή που έχει η Ελλάδα με την Τουρκία. Αυτή ακριβώς η σχέση είχε ως αποτέλεσμα ένα σταθερό αίσθημα ανασφάλειας του ελληνικού κράτους ως προς τη θέση του στην ευρύτερη περιοχή.
Ανασφάλεια που έχει ως άμεση εκδήλωσή της τον ανταγωνισμό στους εξοπλισμούς και επομένως την απώλεια σημαντικών κεφαλαίων από άλλους, πιο σημαντικούς τομείς της δημόσιας ζωής που έμειναν πίσω χάριν της εθνικής ασφάλειας. Αυτό οφείλεται άλλοτε στην απρόβλεπτη συμπεριφορά της Τουρκίας (που έχει ανάλογο αίσθημα ανασφάλειας, μιας και περιτρυγυρίζεται από μή φιλικά κράτη κ έχει εσωτερικά προβλήματα), είτε στην κοινή πεποίθηση μεγάλης μερίδας των ελλήνων περί των μόνιμων εχθρικών διαθέσεων των γειτόνων, δλδ της επιτυχημένης ελληνικής προπαγάνδας. Δηλαδή η ερμηνεία της νεοελληνικής παρακμιακής συμπεριφοράς (σκουπίδια στο δρόμο, αποξένωση από τους συνανθρώπους, ταύτιση της μικροπαρανομίας με “μαγκιά” - πχ παράνομο παρκάρισμα) βρίσκεται στο ότι ο λαός είναι πεπεισμένος ότι κανείς ποτέ δεν θα ενδιαφερθεί για το καλό του και άρα πρέπει να προστατέψει μόνος του αυτό που θεωρεί συμφέρον του.
Αυτό για να αλλάξει υποθετικά και μόνο αύριο το πρωί θα πρέπει να εμφανιστεί στη βουλή η ντριμ τιμ των πολιτικών κ σχεδιάσει ακριβές πλάνο για την εξυγίανση της χώρας εκ βάθρων θα χρειαστούν τουλάχιστον 50 χρόνια ή επαναστατικές πολιτικές για να φανούν τα πρώτα αποτελέσματα. Για να γίνει κατανοητό το μέγεθος μιας ριζικής εξυγίανσης αναφέρω πώς την εννοώ:
-Θα πρέπει να απολυθούν προσωρινά όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι, να επανεξεταστεί η μέθοδος πρόσληψής τους κ να εκτιμηθεί εξαρχής το πλήθος των προσλήψεων.
- Θα πρέπει να σχεδιαστεί ένα εκπαιδευτικό σύστημα από μηδενική βάση.
Δεν χρειάζεται να συνεχίσω για να γίνει προφανές ότι η αναγκαία ουσιαστική εξυγίανση είναι αδύνατη. Αν λοιπόν την Ελλάδα, χώρα με έντονο δημογραφικό πρόβλημα αρχίσουν να την εγκαταλείπουν οι νεότεροι και είναι απόλυτα ελεύθεροι να το κάνουν στα πλαίσια της ΕΕ είναι αδύνατο μελλοντικά να μπορέσει να κρατήσει τις ισορροπίες. Με άλυτο το ασφαλιστικό και χωρίς να μπορεί ουσιαστικά να ωφεληθεί από τη μετανάστευση μιας και είναι περισσότερο χώρα πέρασμα προς πιο προηγμένες δυτικές χώρες, μοιραία σε βάθος χρόνου θα καταρρεύσει οικονομικά.
Προσωπικά δεν είμαι διατεθειμένος να θυσιάσω τη ζωή τη δική μου κ μιας πιθανής οικογένειάς μου για να ξεχρεωθούν τα εκούσια λάθη 185 χρόνων. Προτιμώ να ζήσω κάπου όπου η προσπάθεια για κοινωνική πρόοδο θα είναι Ελάχιστη Κοινή Συνείδηση χωρίς άλλες θυσίες και με μια πραγματική ζωή......
"κυρ Διαχειριστής"
.jpg)