Με Αφορμή τη λήξη των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου, Το Επίκεντρο θυμάται τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, που μας έκαναν (για λίγο) "εθνικά υπερήφανους" και σίγουρα κατά πολλά δισεκατομμύρια φτωχότερους.
Μετράμε ήδη 8 χρόνια από τους Ολυμπιακούς Αγώνες που διοργανώθηκαν στην Αθήνα, το 2004.
Περίπου 10.500 αθλητές από 202 χώρες αγωνίστηκαν στην ελληνική πρωτεύουσα και 301 από αυτούς βραβεύτηκαν σε τελετές απονομής μεταλλίων, σε 28 διαφορετικά αθλήματα.
Ήταν 13 Αυγούστου 2004 όταν έγινε η Τελετή Έναρξης, που άρχισε με μια αντίστροφη μέτρηση 28 δευτερολέπτων (ένα δευτερόλεπτο για κάθε διοργάνωση, μέχρι την τελευταία που φιλοξένησε η Αθήνα), με ήχους που έμοιαζαν με χτύπους της καρδιάς, ίσως της δικής μας καρδιάς, που ένιωθε υπερηφάνια για το μεγαλείο του πολιτισμού και της ιστορίας που αναπαρίστανε με άψογους συμβολισμούς ο Δημήτρης Παπαϊωάννου.
Ήταν ίσως η ωραιότερη τελετή έναρξης που είδαμε ποτέ, επιβλητική, ανθρωποκεντρική, με νόημα, συνάφεια και ουσία. Θες επειδή καταλαβαίναμε τι γινόταν (αφού λίγο-πολύ κάτι ξέρουμε όλοι από ελληνική ιστορία), θες επειδή υπήρχε υλικό (ιστορία χιλιάδων ετών), πάντως έβγαζες νόημα.
Δεν θα μπορούσαμε να πούμε το ίδιο ωστόσο και για την τελετή λήξης, στις 29 Αυγούστου 2004. Το αποτέλεσμα κινήθηκε κάπου ανάμεσα στο κιτς και το βλαχομπαρόκ, μπουζουκοκουλτούρας και πανηγυριού (με αποκορύφωμα τα καρπούζια), που μάλλον μελαγχολία προκαλούσε για το κατάντημα αυτού που κάποιοι επιμένουν να αποκαλούν "σύγχρονο ελληνικό πολιτισμό".
Τώρα για το τι έγινε μετά τους αγώνες και πώς αξιοποιήθηκαν τόσο τα στάδια όσο και η αθλητική ανάπτυξη της Ελλάδος μετά τις επιτυχείες και τα μετάλλια που είχαμε κερδίσει είναι αλλού παπά ευαγγέλιο που λέμε στο χωριό μου καθώς όλα πήγαν περίπατο γιατί η πολιτική και αθλητική ηγεσία της χώρα είχαν και έχουν το μυαλό τους ακόμα στις υπέροχες εκείνες μέρες..
Παρά τα κακώς κείμενα πάντως, τις παρασπονδίες και τις λαμογιές, οι περισσότεροι Έλληνες, αν μπορούσαν να γυρίσουν το χρόνο πίσω, θα ήθελαν και πάλι να διοργανώσει η χώρα μας την 28η Ολυμπιάδα (με λιγότερο κόστος σίγουρα). Όπως και να το δει κανείς, ήταν μια λαμπερή στιγμή στη σύγχρονη ιστορία μας που μας γέμισε ελπίδα.
Υ.Γ
Επιστρέψαμε με κέφι και από αυτή τη Κυριακή και κάθε Κυριακή θα έχουε την
ευκαιρία να τα λέμε από την συχνότητα από Το Επίκεντρο..
Την
πρόταση για το θέμα που θα αναφέρουμε την επόμενη βδομάδα καθώς και περισσότερα
μέσα από το Facebook
