Ένα ξεχωριστό μουσικό αφιέρωμα για την παγκόσμια ημέρα μουσικής με κομμάτια με πολύ ιδιαίτερο στίχο που άφησαν επόχη στην Ελλάδα του σήμερα και του χθές..
Την αφορμή για το θέμα που ακολουθεί μου την έδωσαν δύο πρόσφατες συζητήσεις, σε συνδυασμό με τον ντόρο που είχε δημιουργήσει μια ...δεύτερη διασκευή ενός παλιού τραγουδιού. Πλέον, το τελευταίο έχει διερευνηθεί. Το είχα γράψει και σε παλιότερο θέμα
. Η επιτυχία «Δεν σου κάνω τον άγιο» του Γιώργου Τσαλίκη, δεν είναι διασκευή του πανηγυριώτικου της Γωγώς Τσαμπά με τα έκο (τα οποία απλώς πολλαπλασιάζουν τα φάλτσα αλά Ινιέστα), αλλά μια επανεκτέλεση ενός τραγουδιού του διδύμου των επιτυχιών, Αλέκου Χρυσοβέργη - Σπύρου Γιατρά, που τραγούδησε πρώτος ο Δημήτρης Κοντολάζος στις αρχές της δεκαετίας του ΄90. Όχι, οι Χρυσοβέργης - Γιατράς δεν είχαν δώσει τραγούδι στην ...Ινιέστα! Ιδού η πρώτη εκτέλεση...
Η πρώτη συζήτηση που με έβαλε στα ...αίματα, ήταν ανάλογη κάποιων προγενέστερων, για τις επιτυχίες του ...Νταλάρα στις δεκαετίες του ΄80 και του ΄90. Γινόταν, για παράδειγμα, επιτυχία η «Μπαλάντα των αισθήσεων και των παραισθήσεων» του τεράστιου Μάνου Χατζιδάκι (σε στίχους Άρη Δαβαράκη) κι όλος ο κόσμος μίλαγε για «το νέο τραγούδι του Νταλάρα». Δεν ήταν. Σχεδόν ποτέ δεν ήταν! Το συγκεκριμένο, ας πούμε, το είχε τραγουδήσει πρώτος ο ...τεατράλε Βασίλης Λέκκας.
Αντίστοιχη κουβέντα, λοιπόν, άκουσα από το διπλανό τραπέζι της ταβέρνας που πηγαίνω κάθε Δευτέρα τα τελευταία χρόνια, με τους δύο κολλητούς μου, αλφαβητικά τον Γιώργο και τον Χρήστο. Από τα ηχεία ακουγόταν -κάτι τρέχει με τις μπαλάντες- «Η μπαλάντα του κυρ-Μέντιου» σε λάιβ εκτέλεση του -«υπάρχουν εξωγήινοι, ποιος άλλος μπορεί να έχτισε την Ακρόπολη;»- Νότη Σφακιανάκη. Προφανώς οι εξωγήινοι οικοδόμοι που έχτισαν την Ακρόπολη ήταν γυναίκες, κάθονταν στο διπλανό τραπέζι και εκδήλωναν τη λατρεία τους για τον Νότη: «Έχει βγάλει μεγάλα τραγούδια κι αυτό είναι το καλύτερό του». Μπορεί και να είναι το καλύτερο τραγούδι που έχει πει, αλλά δεν είναι «τραγούδι του». Τρίζουν τα κόκαλα του αξέχαστου Νίκου Ξυλούρη, που είχε τραγουδήσει -σε μουσική Λουκά Θάνου- τα λόγια του σπουδαίου μας ποιητή, Κώστα Βάρναλη...
Αντίστοιχα αγαπημένη, για τις ώρες του νταλκά, ήταν και παραμένει η Κατερίνα Στανίση. Μπορεί ο Γιώργος Μαζωνάκης να έχει το στυλ του, αλλά σαν το Κατερινιό δεν το λέει κανείς το «Σ΄ έχω κάνει θεό»...
Το τελευταίο άκουσμα της στήλης θα είναι για πολλούς μια έκπληξη. Φαντάζομαι πολλοί και πολλές θα έχετε ...ξεσηκωθεί με ένα τραγούδι της Κατερίνας Κούκα από τη δεκαετία του ΄90. Το περίφημο «Ρίξε στο κορμί μου σπίρτο» του Γιάννη Σπανού σε στίχους της Τασούλας Θωμαϊδου είχε σπάσει ταμεία και ...τραπέζια. Ε, αυτό το τραγούδι ήταν ελαφρώς προγενέστερο. Το είχε τραγουδήσει η -φωνάρα- Χριστιάνα, αλλά με άλλους στίχους, τους οποίους είχε γράψει ο Μάνος Τσιλιμίδης, υπό τον τίτλο «Την παγωνιά μου εγώ την ξεμυαλίζω» Μετά ο Γιάννης Σπανός ...παράγγειλε νέους στίχους και έγινε ό,τι έγινε!
